bemoederen | conjugation
Felemenkçe verb 'bemoederen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou bemoederen |
|---|
| jij | zou bemoederen |
|---|
| hij | zou bemoederen |
|---|
| wij | zouden bemoederen |
|---|
| jullie | zouden bemoederen |
|---|
| zij | zouden bemoederen |
|---|
| ik | zou bemoederd hebben |
|---|
| jij | zou bemoederd hebben |
|---|
| hij | zou bemoederd hebben |
|---|
| wij | zouden bemoederd hebben |
|---|
| jullie | zouden bemoederd hebben |
|---|
| zij | zouden bemoederd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | bemoeder |
|---|
| jij | bemoedert |
|---|
| hij | bemoedert |
|---|
| wij | bemoederen |
|---|
| jullie | bemoederen |
|---|
| zij | bemoederen |
|---|
| ik | heb bemoederd |
|---|
| jij | hebt bemoederd |
|---|
| hij | heeft bemoederd |
|---|
| wij | hebben bemoederd |
|---|
| jullie | hebben bemoederd |
|---|
| zij | hebben bemoederd |
|---|
| ik | bemoederde |
|---|
| jij | bemoederde |
|---|
| hij | bemoederde |
|---|
| wij | bemoederden |
|---|
| jullie | bemoederden |
|---|
| zij | bemoederden |
|---|
| ik | had bemoederd |
|---|
| jij | had bemoederd |
|---|
| hij | had bemoederd |
|---|
| wij | hadden bemoederd |
|---|
| jullie | hadden bemoederd |
|---|
| zij | hadden bemoederd |
|---|
| ik | zal bemoederen |
|---|
| jij | zult bemoederen |
|---|
| hij | zal bemoederen |
|---|
| wij | zullen bemoederen |
|---|
| jullie | zullen bemoederen |
|---|
| zij | zullen bemoederen |
|---|
| ik | zal bemoederd hebben |
|---|
| jij | zult bemoederd hebben |
|---|
| hij | zal bemoederd hebben |
|---|
| wij | zullen bemoederd hebben |
|---|
| jullie | zullen bemoederd hebben |
|---|
| zij | zullen bemoederd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs