bemoeien | conjugation
Felemenkçe verb 'bemoeien' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou bemoeien |
|---|
| jij | zou bemoeien |
|---|
| hij | zou bemoeien |
|---|
| wij | zouden bemoeien |
|---|
| jullie | zouden bemoeien |
|---|
| zij | zouden bemoeien |
|---|
| ik | zou bemoeid hebben |
|---|
| jij | zou bemoeid hebben |
|---|
| hij | zou bemoeid hebben |
|---|
| wij | zouden bemoeid hebben |
|---|
| jullie | zouden bemoeid hebben |
|---|
| zij | zouden bemoeid hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | bemoei |
|---|
| jij | bemoeit |
|---|
| hij | bemoeit |
|---|
| wij | bemoeien |
|---|
| jullie | bemoeien |
|---|
| zij | bemoeien |
|---|
| ik | heb bemoeid |
|---|
| jij | hebt bemoeid |
|---|
| hij | heeft bemoeid |
|---|
| wij | hebben bemoeid |
|---|
| jullie | hebben bemoeid |
|---|
| zij | hebben bemoeid |
|---|
| ik | bemoeide |
|---|
| jij | bemoeide |
|---|
| hij | bemoeide |
|---|
| wij | bemoeiden |
|---|
| jullie | bemoeiden |
|---|
| zij | bemoeiden |
|---|
| ik | had bemoeid |
|---|
| jij | had bemoeid |
|---|
| hij | had bemoeid |
|---|
| wij | hadden bemoeid |
|---|
| jullie | hadden bemoeid |
|---|
| zij | hadden bemoeid |
|---|
| ik | zal bemoeien |
|---|
| jij | zult bemoeien |
|---|
| hij | zal bemoeien |
|---|
| wij | zullen bemoeien |
|---|
| jullie | zullen bemoeien |
|---|
| zij | zullen bemoeien |
|---|
| ik | zal bemoeid hebben |
|---|
| jij | zult bemoeid hebben |
|---|
| hij | zal bemoeid hebben |
|---|
| wij | zullen bemoeid hebben |
|---|
| jullie | zullen bemoeid hebben |
|---|
| zij | zullen bemoeid hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs