bemonsteren | conjugation
Felemenkçe verb 'bemonsteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou bemonsteren |
|---|
| jij | zou bemonsteren |
|---|
| hij | zou bemonsteren |
|---|
| wij | zouden bemonsteren |
|---|
| jullie | zouden bemonsteren |
|---|
| zij | zouden bemonsteren |
|---|
| ik | zou bemonsterd hebben |
|---|
| jij | zou bemonsterd hebben |
|---|
| hij | zou bemonsterd hebben |
|---|
| wij | zouden bemonsterd hebben |
|---|
| jullie | zouden bemonsterd hebben |
|---|
| zij | zouden bemonsterd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | bemonster |
|---|
| jij | bemonstert |
|---|
| hij | bemonstert |
|---|
| wij | bemonsteren |
|---|
| jullie | bemonsteren |
|---|
| zij | bemonsteren |
|---|
| ik | heb bemonsterd |
|---|
| jij | hebt bemonsterd |
|---|
| hij | heeft bemonsterd |
|---|
| wij | hebben bemonsterd |
|---|
| jullie | hebben bemonsterd |
|---|
| zij | hebben bemonsterd |
|---|
| ik | bemonsterde |
|---|
| jij | bemonsterde |
|---|
| hij | bemonsterde |
|---|
| wij | bemonsterden |
|---|
| jullie | bemonsterden |
|---|
| zij | bemonsterden |
|---|
| ik | had bemonsterd |
|---|
| jij | had bemonsterd |
|---|
| hij | had bemonsterd |
|---|
| wij | hadden bemonsterd |
|---|
| jullie | hadden bemonsterd |
|---|
| zij | hadden bemonsterd |
|---|
| ik | zal bemonsteren |
|---|
| jij | zult bemonsteren |
|---|
| hij | zal bemonsteren |
|---|
| wij | zullen bemonsteren |
|---|
| jullie | zullen bemonsteren |
|---|
| zij | zullen bemonsteren |
|---|
| ik | zal bemonsterd hebben |
|---|
| jij | zult bemonsterd hebben |
|---|
| hij | zal bemonsterd hebben |
|---|
| wij | zullen bemonsterd hebben |
|---|
| jullie | zullen bemonsterd hebben |
|---|
| zij | zullen bemonsterd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs