benoemen | conjugation
Felemenkçe verb 'benoemen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou benoemen |
|---|
| jij | zou benoemen |
|---|
| hij | zou benoemen |
|---|
| wij | zouden benoemen |
|---|
| jullie | zouden benoemen |
|---|
| zij | zouden benoemen |
|---|
| ik | zou benoemd hebben |
|---|
| jij | zou benoemd hebben |
|---|
| hij | zou benoemd hebben |
|---|
| wij | zouden benoemd hebben |
|---|
| jullie | zouden benoemd hebben |
|---|
| zij | zouden benoemd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | benoem |
|---|
| jij | benoemt |
|---|
| hij | benoemt |
|---|
| wij | benoemen |
|---|
| jullie | benoemen |
|---|
| zij | benoemen |
|---|
| ik | heb benoemd |
|---|
| jij | hebt benoemd |
|---|
| hij | heeft benoemd |
|---|
| wij | hebben benoemd |
|---|
| jullie | hebben benoemd |
|---|
| zij | hebben benoemd |
|---|
| ik | benoemde |
|---|
| jij | benoemde |
|---|
| hij | benoemde |
|---|
| wij | benoemden |
|---|
| jullie | benoemden |
|---|
| zij | benoemden |
|---|
| ik | had benoemd |
|---|
| jij | had benoemd |
|---|
| hij | had benoemd |
|---|
| wij | hadden benoemd |
|---|
| jullie | hadden benoemd |
|---|
| zij | hadden benoemd |
|---|
| ik | zal benoemen |
|---|
| jij | zult benoemen |
|---|
| hij | zal benoemen |
|---|
| wij | zullen benoemen |
|---|
| jullie | zullen benoemen |
|---|
| zij | zullen benoemen |
|---|
| ik | zal benoemd hebben |
|---|
| jij | zult benoemd hebben |
|---|
| hij | zal benoemd hebben |
|---|
| wij | zullen benoemd hebben |
|---|
| jullie | zullen benoemd hebben |
|---|
| zij | zullen benoemd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge