besjoemelen | conjugation
Felemenkçe verb 'besjoemelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou besjoemelen |
|---|
| jij | zou besjoemelen |
|---|
| hij | zou besjoemelen |
|---|
| wij | zouden besjoemelen |
|---|
| jullie | zouden besjoemelen |
|---|
| zij | zouden besjoemelen |
|---|
| ik | zou besjoemeld hebben |
|---|
| jij | zou besjoemeld hebben |
|---|
| hij | zou besjoemeld hebben |
|---|
| wij | zouden besjoemeld hebben |
|---|
| jullie | zouden besjoemeld hebben |
|---|
| zij | zouden besjoemeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | besjoemel |
|---|
| jij | besjoemelt |
|---|
| hij | besjoemelt |
|---|
| wij | besjoemelen |
|---|
| jullie | besjoemelen |
|---|
| zij | besjoemelen |
|---|
| ik | heb besjoemeld |
|---|
| jij | hebt besjoemeld |
|---|
| hij | heeft besjoemeld |
|---|
| wij | hebben besjoemeld |
|---|
| jullie | hebben besjoemeld |
|---|
| zij | hebben besjoemeld |
|---|
| ik | besjoemelde |
|---|
| jij | besjoemelde |
|---|
| hij | besjoemelde |
|---|
| wij | besjoemelden |
|---|
| jullie | besjoemelden |
|---|
| zij | besjoemelden |
|---|
| ik | had besjoemeld |
|---|
| jij | had besjoemeld |
|---|
| hij | had besjoemeld |
|---|
| wij | hadden besjoemeld |
|---|
| jullie | hadden besjoemeld |
|---|
| zij | hadden besjoemeld |
|---|
| ik | zal besjoemelen |
|---|
| jij | zult besjoemelen |
|---|
| hij | zal besjoemelen |
|---|
| wij | zullen besjoemelen |
|---|
| jullie | zullen besjoemelen |
|---|
| zij | zullen besjoemelen |
|---|
| ik | zal besjoemeld hebben |
|---|
| jij | zult besjoemeld hebben |
|---|
| hij | zal besjoemeld hebben |
|---|
| wij | zullen besjoemeld hebben |
|---|
| jullie | zullen besjoemeld hebben |
|---|
| zij | zullen besjoemeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs