betuttelen | conjugation
Felemenkçe verb 'betuttelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou betuttelen |
|---|
| jij | zou betuttelen |
|---|
| hij | zou betuttelen |
|---|
| wij | zouden betuttelen |
|---|
| jullie | zouden betuttelen |
|---|
| zij | zouden betuttelen |
|---|
| ik | zou betutteld hebben |
|---|
| jij | zou betutteld hebben |
|---|
| hij | zou betutteld hebben |
|---|
| wij | zouden betutteld hebben |
|---|
| jullie | zouden betutteld hebben |
|---|
| zij | zouden betutteld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | betuttel |
|---|
| jij | betuttelt |
|---|
| hij | betuttelt |
|---|
| wij | betuttelen |
|---|
| jullie | betuttelen |
|---|
| zij | betuttelen |
|---|
| ik | heb betutteld |
|---|
| jij | hebt betutteld |
|---|
| hij | heeft betutteld |
|---|
| wij | hebben betutteld |
|---|
| jullie | hebben betutteld |
|---|
| zij | hebben betutteld |
|---|
| ik | betuttelde |
|---|
| jij | betuttelde |
|---|
| hij | betuttelde |
|---|
| wij | betuttelden |
|---|
| jullie | betuttelden |
|---|
| zij | betuttelden |
|---|
| ik | had betutteld |
|---|
| jij | had betutteld |
|---|
| hij | had betutteld |
|---|
| wij | hadden betutteld |
|---|
| jullie | hadden betutteld |
|---|
| zij | hadden betutteld |
|---|
| ik | zal betuttelen |
|---|
| jij | zult betuttelen |
|---|
| hij | zal betuttelen |
|---|
| wij | zullen betuttelen |
|---|
| jullie | zullen betuttelen |
|---|
| zij | zullen betuttelen |
|---|
| ik | zal betutteld hebben |
|---|
| jij | zult betutteld hebben |
|---|
| hij | zal betutteld hebben |
|---|
| wij | zullen betutteld hebben |
|---|
| jullie | zullen betutteld hebben |
|---|
| zij | zullen betutteld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs