billijken | conjugation
Felemenkçe verb 'billijken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou billijken |
|---|
| jij | zou billijken |
|---|
| hij | zou billijken |
|---|
| wij | zouden billijken |
|---|
| jullie | zouden billijken |
|---|
| zij | zouden billijken |
|---|
| ik | zou gebillijkt hebben |
|---|
| jij | zou gebillijkt hebben |
|---|
| hij | zou gebillijkt hebben |
|---|
| wij | zouden gebillijkt hebben |
|---|
| jullie | zouden gebillijkt hebben |
|---|
| zij | zouden gebillijkt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | billijk |
|---|
| jij | billijkt |
|---|
| hij | billijkt |
|---|
| wij | billijken |
|---|
| jullie | billijken |
|---|
| zij | billijken |
|---|
| ik | heb gebillijkt |
|---|
| jij | hebt gebillijkt |
|---|
| hij | heeft gebillijkt |
|---|
| wij | hebben gebillijkt |
|---|
| jullie | hebben gebillijkt |
|---|
| zij | hebben gebillijkt |
|---|
| ik | billijkte |
|---|
| jij | billijkte |
|---|
| hij | billijkte |
|---|
| wij | billijkten |
|---|
| jullie | billijkten |
|---|
| zij | billijkten |
|---|
| ik | had gebillijkt |
|---|
| jij | had gebillijkt |
|---|
| hij | had gebillijkt |
|---|
| wij | hadden gebillijkt |
|---|
| jullie | hadden gebillijkt |
|---|
| zij | hadden gebillijkt |
|---|
| ik | zal billijken |
|---|
| jij | zult billijken |
|---|
| hij | zal billijken |
|---|
| wij | zullen billijken |
|---|
| jullie | zullen billijken |
|---|
| zij | zullen billijken |
|---|
| ik | zal gebillijkt hebben |
|---|
| jij | zult gebillijkt hebben |
|---|
| hij | zal gebillijkt hebben |
|---|
| wij | zullen gebillijkt hebben |
|---|
| jullie | zullen gebillijkt hebben |
|---|
| zij | zullen gebillijkt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs