blikkeren | conjugation
Felemenkçe verb 'blikkeren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou blikkeren |
|---|
| jij | zou blikkeren |
|---|
| hij | zou blikkeren |
|---|
| wij | zouden blikkeren |
|---|
| jullie | zouden blikkeren |
|---|
| zij | zouden blikkeren |
|---|
| ik | zou geblikkerd hebben |
|---|
| jij | zou geblikkerd hebben |
|---|
| hij | zou geblikkerd hebben |
|---|
| wij | zouden geblikkerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geblikkerd hebben |
|---|
| zij | zouden geblikkerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | blikker |
|---|
| jij | blikkert |
|---|
| hij | blikkert |
|---|
| wij | blikkeren |
|---|
| jullie | blikkeren |
|---|
| zij | blikkeren |
|---|
| ik | heb geblikkerd |
|---|
| jij | hebt geblikkerd |
|---|
| hij | heeft geblikkerd |
|---|
| wij | hebben geblikkerd |
|---|
| jullie | hebben geblikkerd |
|---|
| zij | hebben geblikkerd |
|---|
| ik | blikkerde |
|---|
| jij | blikkerde |
|---|
| hij | blikkerde |
|---|
| wij | blikkerden |
|---|
| jullie | blikkerden |
|---|
| zij | blikkerden |
|---|
| ik | had geblikkerd |
|---|
| jij | had geblikkerd |
|---|
| hij | had geblikkerd |
|---|
| wij | hadden geblikkerd |
|---|
| jullie | hadden geblikkerd |
|---|
| zij | hadden geblikkerd |
|---|
| ik | zal blikkeren |
|---|
| jij | zult blikkeren |
|---|
| hij | zal blikkeren |
|---|
| wij | zullen blikkeren |
|---|
| jullie | zullen blikkeren |
|---|
| zij | zullen blikkeren |
|---|
| ik | zal geblikkerd hebben |
|---|
| jij | zult geblikkerd hebben |
|---|
| hij | zal geblikkerd hebben |
|---|
| wij | zullen geblikkerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geblikkerd hebben |
|---|
| zij | zullen geblikkerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs