blubberen | conjugation
Felemenkçe verb 'blubberen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou blubberen |
|---|
| jij | zou blubberen |
|---|
| hij | zou blubberen |
|---|
| wij | zouden blubberen |
|---|
| jullie | zouden blubberen |
|---|
| zij | zouden blubberen |
|---|
| ik | zou geblubberd hebben |
|---|
| jij | zou geblubberd hebben |
|---|
| hij | zou geblubberd hebben |
|---|
| wij | zouden geblubberd hebben |
|---|
| jullie | zouden geblubberd hebben |
|---|
| zij | zouden geblubberd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | blubber |
|---|
| jij | blubbert |
|---|
| hij | blubbert |
|---|
| wij | blubberen |
|---|
| jullie | blubberen |
|---|
| zij | blubberen |
|---|
| ik | heb geblubberd |
|---|
| jij | hebt geblubberd |
|---|
| hij | heeft geblubberd |
|---|
| wij | hebben geblubberd |
|---|
| jullie | hebben geblubberd |
|---|
| zij | hebben geblubberd |
|---|
| ik | blubberde |
|---|
| jij | blubberde |
|---|
| hij | blubberde |
|---|
| wij | blubberden |
|---|
| jullie | blubberden |
|---|
| zij | blubberden |
|---|
| ik | had geblubberd |
|---|
| jij | had geblubberd |
|---|
| hij | had geblubberd |
|---|
| wij | hadden geblubberd |
|---|
| jullie | hadden geblubberd |
|---|
| zij | hadden geblubberd |
|---|
| ik | zal blubberen |
|---|
| jij | zult blubberen |
|---|
| hij | zal blubberen |
|---|
| wij | zullen blubberen |
|---|
| jullie | zullen blubberen |
|---|
| zij | zullen blubberen |
|---|
| ik | zal geblubberd hebben |
|---|
| jij | zult geblubberd hebben |
|---|
| hij | zal geblubberd hebben |
|---|
| wij | zullen geblubberd hebben |
|---|
| jullie | zullen geblubberd hebben |
|---|
| zij | zullen geblubberd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs