brokkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'brokkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou brokkelen |
|---|
| jij | zou brokkelen |
|---|
| hij | zou brokkelen |
|---|
| wij | zouden brokkelen |
|---|
| jullie | zouden brokkelen |
|---|
| zij | zouden brokkelen |
|---|
| ik | zou gebrokkeld hebben |
|---|
| jij | zou gebrokkeld hebben |
|---|
| hij | zou gebrokkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gebrokkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gebrokkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gebrokkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | brokkel |
|---|
| jij | brokkelt |
|---|
| hij | brokkelt |
|---|
| wij | brokkelen |
|---|
| jullie | brokkelen |
|---|
| zij | brokkelen |
|---|
| ik | heb gebrokkeld |
|---|
| jij | hebt gebrokkeld |
|---|
| hij | heeft gebrokkeld |
|---|
| wij | hebben gebrokkeld |
|---|
| jullie | hebben gebrokkeld |
|---|
| zij | hebben gebrokkeld |
|---|
| ik | brokkelde |
|---|
| jij | brokkelde |
|---|
| hij | brokkelde |
|---|
| wij | brokkelden |
|---|
| jullie | brokkelden |
|---|
| zij | brokkelden |
|---|
| ik | had gebrokkeld |
|---|
| jij | had gebrokkeld |
|---|
| hij | had gebrokkeld |
|---|
| wij | hadden gebrokkeld |
|---|
| jullie | hadden gebrokkeld |
|---|
| zij | hadden gebrokkeld |
|---|
| ik | zal brokkelen |
|---|
| jij | zult brokkelen |
|---|
| hij | zal brokkelen |
|---|
| wij | zullen brokkelen |
|---|
| jullie | zullen brokkelen |
|---|
| zij | zullen brokkelen |
|---|
| ik | zal gebrokkeld hebben |
|---|
| jij | zult gebrokkeld hebben |
|---|
| hij | zal gebrokkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gebrokkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gebrokkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gebrokkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs