coïteren | conjugation
Felemenkçe verb 'coïteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou coïteren |
|---|
| jij | zou coïteren |
|---|
| hij | zou coïteren |
|---|
| wij | zouden coïteren |
|---|
| jullie | zouden coïteren |
|---|
| zij | zouden coïteren |
|---|
| ik | zou gecoïteerd hebben |
|---|
| jij | zou gecoïteerd hebben |
|---|
| hij | zou gecoïteerd hebben |
|---|
| wij | zouden gecoïteerd hebben |
|---|
| jullie | zouden gecoïteerd hebben |
|---|
| zij | zouden gecoïteerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | coïteer |
|---|
| jij | coïteert |
|---|
| hij | coïteert |
|---|
| wij | coïteren |
|---|
| jullie | coïteren |
|---|
| zij | coïteren |
|---|
| ik | heb gecoïteerd |
|---|
| jij | hebt gecoïteerd |
|---|
| hij | heeft gecoïteerd |
|---|
| wij | hebben gecoïteerd |
|---|
| jullie | hebben gecoïteerd |
|---|
| zij | hebben gecoïteerd |
|---|
| ik | coïteerde |
|---|
| jij | coïteerde |
|---|
| hij | coïteerde |
|---|
| wij | coïteerden |
|---|
| jullie | coïteerden |
|---|
| zij | coïteerden |
|---|
| ik | had gecoïteerd |
|---|
| jij | had gecoïteerd |
|---|
| hij | had gecoïteerd |
|---|
| wij | hadden gecoïteerd |
|---|
| jullie | hadden gecoïteerd |
|---|
| zij | hadden gecoïteerd |
|---|
| ik | zal coïteren |
|---|
| jij | zult coïteren |
|---|
| hij | zal coïteren |
|---|
| wij | zullen coïteren |
|---|
| jullie | zullen coïteren |
|---|
| zij | zullen coïteren |
|---|
| ik | zal gecoïteerd hebben |
|---|
| jij | zult gecoïteerd hebben |
|---|
| hij | zal gecoïteerd hebben |
|---|
| wij | zullen gecoïteerd hebben |
|---|
| jullie | zullen gecoïteerd hebben |
|---|
| zij | zullen gecoïteerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs