copuleren | conjugation
Felemenkçe verb 'copuleren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou copuleren |
|---|
| jij | zou copuleren |
|---|
| hij | zou copuleren |
|---|
| wij | zouden copuleren |
|---|
| jullie | zouden copuleren |
|---|
| zij | zouden copuleren |
|---|
| ik | zou gecopuleerd hebben |
|---|
| jij | zou gecopuleerd hebben |
|---|
| hij | zou gecopuleerd hebben |
|---|
| wij | zouden gecopuleerd hebben |
|---|
| jullie | zouden gecopuleerd hebben |
|---|
| zij | zouden gecopuleerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | copuleer |
|---|
| jij | copuleert |
|---|
| hij | copuleert |
|---|
| wij | copuleren |
|---|
| jullie | copuleren |
|---|
| zij | copuleren |
|---|
| ik | heb gecopuleerd |
|---|
| jij | hebt gecopuleerd |
|---|
| hij | heeft gecopuleerd |
|---|
| wij | hebben gecopuleerd |
|---|
| jullie | hebben gecopuleerd |
|---|
| zij | hebben gecopuleerd |
|---|
| ik | copuleerde |
|---|
| jij | copuleerde |
|---|
| hij | copuleerde |
|---|
| wij | copuleerden |
|---|
| jullie | copuleerden |
|---|
| zij | copuleerden |
|---|
| ik | had gecopuleerd |
|---|
| jij | had gecopuleerd |
|---|
| hij | had gecopuleerd |
|---|
| wij | hadden gecopuleerd |
|---|
| jullie | hadden gecopuleerd |
|---|
| zij | hadden gecopuleerd |
|---|
| ik | zal copuleren |
|---|
| jij | zult copuleren |
|---|
| hij | zal copuleren |
|---|
| wij | zullen copuleren |
|---|
| jullie | zullen copuleren |
|---|
| zij | zullen copuleren |
|---|
| ik | zal gecopuleerd hebben |
|---|
| jij | zult gecopuleerd hebben |
|---|
| hij | zal gecopuleerd hebben |
|---|
| wij | zullen gecopuleerd hebben |
|---|
| jullie | zullen gecopuleerd hebben |
|---|
| zij | zullen gecopuleerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs