culmineren | conjugation
Felemenkçe verb 'culmineren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou culmineren |
|---|
| jij | zou culmineren |
|---|
| hij | zou culmineren |
|---|
| wij | zouden culmineren |
|---|
| jullie | zouden culmineren |
|---|
| zij | zouden culmineren |
|---|
| ik | zou geculmineerd hebben |
|---|
| jij | zou geculmineerd hebben |
|---|
| hij | zou geculmineerd hebben |
|---|
| wij | zouden geculmineerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geculmineerd hebben |
|---|
| zij | zouden geculmineerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | culmineer |
|---|
| jij | culmineert |
|---|
| hij | culmineert |
|---|
| wij | culmineren |
|---|
| jullie | culmineren |
|---|
| zij | culmineren |
|---|
| ik | heb geculmineerd |
|---|
| jij | hebt geculmineerd |
|---|
| hij | heeft geculmineerd |
|---|
| wij | hebben geculmineerd |
|---|
| jullie | hebben geculmineerd |
|---|
| zij | hebben geculmineerd |
|---|
| ik | culmineerde |
|---|
| jij | culmineerde |
|---|
| hij | culmineerde |
|---|
| wij | culmineerden |
|---|
| jullie | culmineerden |
|---|
| zij | culmineerden |
|---|
| ik | had geculmineerd |
|---|
| jij | had geculmineerd |
|---|
| hij | had geculmineerd |
|---|
| wij | hadden geculmineerd |
|---|
| jullie | hadden geculmineerd |
|---|
| zij | hadden geculmineerd |
|---|
| ik | zal culmineren |
|---|
| jij | zult culmineren |
|---|
| hij | zal culmineren |
|---|
| wij | zullen culmineren |
|---|
| jullie | zullen culmineren |
|---|
| zij | zullen culmineren |
|---|
| ik | zal geculmineerd hebben |
|---|
| jij | zult geculmineerd hebben |
|---|
| hij | zal geculmineerd hebben |
|---|
| wij | zullen geculmineerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geculmineerd hebben |
|---|
| zij | zullen geculmineerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs