echelonneren | conjugation
Felemenkçe verb 'echelonneren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou echelonneren |
|---|
| jij | zou echelonneren |
|---|
| hij | zou echelonneren |
|---|
| wij | zouden echelonneren |
|---|
| jullie | zouden echelonneren |
|---|
| zij | zouden echelonneren |
|---|
| ik | zou geëchelonneerd hebben |
|---|
| jij | zou geëchelonneerd hebben |
|---|
| hij | zou geëchelonneerd hebben |
|---|
| wij | zouden geëchelonneerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geëchelonneerd hebben |
|---|
| zij | zouden geëchelonneerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | echelonneer |
|---|
| jij | echelonneert |
|---|
| hij | echelonneert |
|---|
| wij | echelonneren |
|---|
| jullie | echelonneren |
|---|
| zij | echelonneren |
|---|
| ik | heb geëchelonneerd |
|---|
| jij | hebt geëchelonneerd |
|---|
| hij | heeft geëchelonneerd |
|---|
| wij | hebben geëchelonneerd |
|---|
| jullie | hebben geëchelonneerd |
|---|
| zij | hebben geëchelonneerd |
|---|
| ik | echelonneerde |
|---|
| jij | echelonneerde |
|---|
| hij | echelonneerde |
|---|
| wij | echelonneerden |
|---|
| jullie | echelonneerden |
|---|
| zij | echelonneerden |
|---|
| ik | had geëchelonneerd |
|---|
| jij | had geëchelonneerd |
|---|
| hij | had geëchelonneerd |
|---|
| wij | hadden geëchelonneerd |
|---|
| jullie | hadden geëchelonneerd |
|---|
| zij | hadden geëchelonneerd |
|---|
| ik | zal echelonneren |
|---|
| jij | zult echelonneren |
|---|
| hij | zal echelonneren |
|---|
| wij | zullen echelonneren |
|---|
| jullie | zullen echelonneren |
|---|
| zij | zullen echelonneren |
|---|
| ik | zal geëchelonneerd hebben |
|---|
| jij | zult geëchelonneerd hebben |
|---|
| hij | zal geëchelonneerd hebben |
|---|
| wij | zullen geëchelonneerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geëchelonneerd hebben |
|---|
| zij | zullen geëchelonneerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs