enerveren | conjugation
Felemenkçe verb 'enerveren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou enerveren |
|---|
| jij | zou enerveren |
|---|
| hij | zou enerveren |
|---|
| wij | zouden enerveren |
|---|
| jullie | zouden enerveren |
|---|
| zij | zouden enerveren |
|---|
| ik | zou geënerveerd hebben |
|---|
| jij | zou geënerveerd hebben |
|---|
| hij | zou geënerveerd hebben |
|---|
| wij | zouden geënerveerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geënerveerd hebben |
|---|
| zij | zouden geënerveerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | enerveer |
|---|
| jij | enerveert |
|---|
| hij | enerveert |
|---|
| wij | enerveren |
|---|
| jullie | enerveren |
|---|
| zij | enerveren |
|---|
| ik | heb geënerveerd |
|---|
| jij | hebt geënerveerd |
|---|
| hij | heeft geënerveerd |
|---|
| wij | hebben geënerveerd |
|---|
| jullie | hebben geënerveerd |
|---|
| zij | hebben geënerveerd |
|---|
| ik | enerveerde |
|---|
| jij | enerveerde |
|---|
| hij | enerveerde |
|---|
| wij | enerveerden |
|---|
| jullie | enerveerden |
|---|
| zij | enerveerden |
|---|
| ik | had geënerveerd |
|---|
| jij | had geënerveerd |
|---|
| hij | had geënerveerd |
|---|
| wij | hadden geënerveerd |
|---|
| jullie | hadden geënerveerd |
|---|
| zij | hadden geënerveerd |
|---|
| ik | zal enerveren |
|---|
| jij | zult enerveren |
|---|
| hij | zal enerveren |
|---|
| wij | zullen enerveren |
|---|
| jullie | zullen enerveren |
|---|
| zij | zullen enerveren |
|---|
| ik | zal geënerveerd hebben |
|---|
| jij | zult geënerveerd hebben |
|---|
| hij | zal geënerveerd hebben |
|---|
| wij | zullen geënerveerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geënerveerd hebben |
|---|
| zij | zullen geënerveerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs