evoceren | conjugation
Felemenkçe verb 'evoceren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou evoceren |
|---|
| jij | zou evoceren |
|---|
| hij | zou evoceren |
|---|
| wij | zouden evoceren |
|---|
| jullie | zouden evoceren |
|---|
| zij | zouden evoceren |
|---|
| ik | zou geëvoceerd hebben |
|---|
| jij | zou geëvoceerd hebben |
|---|
| hij | zou geëvoceerd hebben |
|---|
| wij | zouden geëvoceerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geëvoceerd hebben |
|---|
| zij | zouden geëvoceerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | evoceer |
|---|
| jij | evoceert |
|---|
| hij | evoceert |
|---|
| wij | evoceren |
|---|
| jullie | evoceren |
|---|
| zij | evoceren |
|---|
| ik | heb geëvoceerd |
|---|
| jij | hebt geëvoceerd |
|---|
| hij | heeft geëvoceerd |
|---|
| wij | hebben geëvoceerd |
|---|
| jullie | hebben geëvoceerd |
|---|
| zij | hebben geëvoceerd |
|---|
| ik | evoceerde |
|---|
| jij | evoceerde |
|---|
| hij | evoceerde |
|---|
| wij | evoceerden |
|---|
| jullie | evoceerden |
|---|
| zij | evoceerden |
|---|
| ik | had geëvoceerd |
|---|
| jij | had geëvoceerd |
|---|
| hij | had geëvoceerd |
|---|
| wij | hadden geëvoceerd |
|---|
| jullie | hadden geëvoceerd |
|---|
| zij | hadden geëvoceerd |
|---|
| ik | zal evoceren |
|---|
| jij | zult evoceren |
|---|
| hij | zal evoceren |
|---|
| wij | zullen evoceren |
|---|
| jullie | zullen evoceren |
|---|
| zij | zullen evoceren |
|---|
| ik | zal geëvoceerd hebben |
|---|
| jij | zult geëvoceerd hebben |
|---|
| hij | zal geëvoceerd hebben |
|---|
| wij | zullen geëvoceerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geëvoceerd hebben |
|---|
| zij | zullen geëvoceerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs