existeren | conjugation
Felemenkçe verb 'existeren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou existeren |
|---|
| jij | zou existeren |
|---|
| hij | zou existeren |
|---|
| wij | zouden existeren |
|---|
| jullie | zouden existeren |
|---|
| zij | zouden existeren |
|---|
| ik | zou geëxisteerd hebben |
|---|
| jij | zou geëxisteerd hebben |
|---|
| hij | zou geëxisteerd hebben |
|---|
| wij | zouden geëxisteerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geëxisteerd hebben |
|---|
| zij | zouden geëxisteerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | existeer |
|---|
| jij | existeert |
|---|
| hij | existeert |
|---|
| wij | existeren |
|---|
| jullie | existeren |
|---|
| zij | existeren |
|---|
| ik | heb geëxisteerd |
|---|
| jij | hebt geëxisteerd |
|---|
| hij | heeft geëxisteerd |
|---|
| wij | hebben geëxisteerd |
|---|
| jullie | hebben geëxisteerd |
|---|
| zij | hebben geëxisteerd |
|---|
| ik | existeerde |
|---|
| jij | existeerde |
|---|
| hij | existeerde |
|---|
| wij | existeerden |
|---|
| jullie | existeerden |
|---|
| zij | existeerden |
|---|
| ik | had geëxisteerd |
|---|
| jij | had geëxisteerd |
|---|
| hij | had geëxisteerd |
|---|
| wij | hadden geëxisteerd |
|---|
| jullie | hadden geëxisteerd |
|---|
| zij | hadden geëxisteerd |
|---|
| ik | zal existeren |
|---|
| jij | zult existeren |
|---|
| hij | zal existeren |
|---|
| wij | zullen existeren |
|---|
| jullie | zullen existeren |
|---|
| zij | zullen existeren |
|---|
| ik | zal geëxisteerd hebben |
|---|
| jij | zult geëxisteerd hebben |
|---|
| hij | zal geëxisteerd hebben |
|---|
| wij | zullen geëxisteerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geëxisteerd hebben |
|---|
| zij | zullen geëxisteerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs