fnuiken | conjugation
Felemenkçe verb 'fnuiken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou fnuiken |
|---|
| jij | zou fnuiken |
|---|
| hij | zou fnuiken |
|---|
| wij | zouden fnuiken |
|---|
| jullie | zouden fnuiken |
|---|
| zij | zouden fnuiken |
|---|
| ik | zou gefnuikt hebben |
|---|
| jij | zou gefnuikt hebben |
|---|
| hij | zou gefnuikt hebben |
|---|
| wij | zouden gefnuikt hebben |
|---|
| jullie | zouden gefnuikt hebben |
|---|
| zij | zouden gefnuikt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | fnuik |
|---|
| jij | fnuikt |
|---|
| hij | fnuikt |
|---|
| wij | fnuiken |
|---|
| jullie | fnuiken |
|---|
| zij | fnuiken |
|---|
| ik | heb gefnuikt |
|---|
| jij | hebt gefnuikt |
|---|
| hij | heeft gefnuikt |
|---|
| wij | hebben gefnuikt |
|---|
| jullie | hebben gefnuikt |
|---|
| zij | hebben gefnuikt |
|---|
| ik | fnuikte |
|---|
| jij | fnuikte |
|---|
| hij | fnuikte |
|---|
| wij | fnuikten |
|---|
| jullie | fnuikten |
|---|
| zij | fnuikten |
|---|
| ik | had gefnuikt |
|---|
| jij | had gefnuikt |
|---|
| hij | had gefnuikt |
|---|
| wij | hadden gefnuikt |
|---|
| jullie | hadden gefnuikt |
|---|
| zij | hadden gefnuikt |
|---|
| ik | zal fnuiken |
|---|
| jij | zult fnuiken |
|---|
| hij | zal fnuiken |
|---|
| wij | zullen fnuiken |
|---|
| jullie | zullen fnuiken |
|---|
| zij | zullen fnuiken |
|---|
| ik | zal gefnuikt hebben |
|---|
| jij | zult gefnuikt hebben |
|---|
| hij | zal gefnuikt hebben |
|---|
| wij | zullen gefnuikt hebben |
|---|
| jullie | zullen gefnuikt hebben |
|---|
| zij | zullen gefnuikt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs