foefelen | conjugation
Felemenkçe verb 'foefelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou foefelen |
|---|
| jij | zou foefelen |
|---|
| hij | zou foefelen |
|---|
| wij | zouden foefelen |
|---|
| jullie | zouden foefelen |
|---|
| zij | zouden foefelen |
|---|
| ik | zou gefoefeld hebben |
|---|
| jij | zou gefoefeld hebben |
|---|
| hij | zou gefoefeld hebben |
|---|
| wij | zouden gefoefeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gefoefeld hebben |
|---|
| zij | zouden gefoefeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | foefel |
|---|
| jij | foefelt |
|---|
| hij | foefelt |
|---|
| wij | foefelen |
|---|
| jullie | foefelen |
|---|
| zij | foefelen |
|---|
| ik | heb gefoefeld |
|---|
| jij | hebt gefoefeld |
|---|
| hij | heeft gefoefeld |
|---|
| wij | hebben gefoefeld |
|---|
| jullie | hebben gefoefeld |
|---|
| zij | hebben gefoefeld |
|---|
| ik | foefelde |
|---|
| jij | foefelde |
|---|
| hij | foefelde |
|---|
| wij | foefelden |
|---|
| jullie | foefelden |
|---|
| zij | foefelden |
|---|
| ik | had gefoefeld |
|---|
| jij | had gefoefeld |
|---|
| hij | had gefoefeld |
|---|
| wij | hadden gefoefeld |
|---|
| jullie | hadden gefoefeld |
|---|
| zij | hadden gefoefeld |
|---|
| ik | zal foefelen |
|---|
| jij | zult foefelen |
|---|
| hij | zal foefelen |
|---|
| wij | zullen foefelen |
|---|
| jullie | zullen foefelen |
|---|
| zij | zullen foefelen |
|---|
| ik | zal gefoefeld hebben |
|---|
| jij | zult gefoefeld hebben |
|---|
| hij | zal gefoefeld hebben |
|---|
| wij | zullen gefoefeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gefoefeld hebben |
|---|
| zij | zullen gefoefeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs