fonkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'fonkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou fonkelen |
|---|
| jij | zou fonkelen |
|---|
| hij | zou fonkelen |
|---|
| wij | zouden fonkelen |
|---|
| jullie | zouden fonkelen |
|---|
| zij | zouden fonkelen |
|---|
| ik | zou gefonkeld hebben |
|---|
| jij | zou gefonkeld hebben |
|---|
| hij | zou gefonkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gefonkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gefonkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gefonkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | fonkel |
|---|
| jij | fonkelt |
|---|
| hij | fonkelt |
|---|
| wij | fonkelen |
|---|
| jullie | fonkelen |
|---|
| zij | fonkelen |
|---|
| ik | heb gefonkeld |
|---|
| jij | hebt gefonkeld |
|---|
| hij | heeft gefonkeld |
|---|
| wij | hebben gefonkeld |
|---|
| jullie | hebben gefonkeld |
|---|
| zij | hebben gefonkeld |
|---|
| ik | fonkelde |
|---|
| jij | fonkelde |
|---|
| hij | fonkelde |
|---|
| wij | fonkelden |
|---|
| jullie | fonkelden |
|---|
| zij | fonkelden |
|---|
| ik | had gefonkeld |
|---|
| jij | had gefonkeld |
|---|
| hij | had gefonkeld |
|---|
| wij | hadden gefonkeld |
|---|
| jullie | hadden gefonkeld |
|---|
| zij | hadden gefonkeld |
|---|
| ik | zal fonkelen |
|---|
| jij | zult fonkelen |
|---|
| hij | zal fonkelen |
|---|
| wij | zullen fonkelen |
|---|
| jullie | zullen fonkelen |
|---|
| zij | zullen fonkelen |
|---|
| ik | zal gefonkeld hebben |
|---|
| jij | zult gefonkeld hebben |
|---|
| hij | zal gefonkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gefonkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gefonkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gefonkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs