hinkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'hinkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou hinkelen |
|---|
| jij | zou hinkelen |
|---|
| hij | zou hinkelen |
|---|
| wij | zouden hinkelen |
|---|
| jullie | zouden hinkelen |
|---|
| zij | zouden hinkelen |
|---|
| ik | zou gehinkeld hebben |
|---|
| jij | zou gehinkeld hebben |
|---|
| hij | zou gehinkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gehinkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gehinkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gehinkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | hinkel |
|---|
| jij | hinkelt |
|---|
| hij | hinkelt |
|---|
| wij | hinkelen |
|---|
| jullie | hinkelen |
|---|
| zij | hinkelen |
|---|
| ik | heb gehinkeld |
|---|
| jij | hebt gehinkeld |
|---|
| hij | heeft gehinkeld |
|---|
| wij | hebben gehinkeld |
|---|
| jullie | hebben gehinkeld |
|---|
| zij | hebben gehinkeld |
|---|
| ik | hinkelde |
|---|
| jij | hinkelde |
|---|
| hij | hinkelde |
|---|
| wij | hinkelden |
|---|
| jullie | hinkelden |
|---|
| zij | hinkelden |
|---|
| ik | had gehinkeld |
|---|
| jij | had gehinkeld |
|---|
| hij | had gehinkeld |
|---|
| wij | hadden gehinkeld |
|---|
| jullie | hadden gehinkeld |
|---|
| zij | hadden gehinkeld |
|---|
| ik | zal hinkelen |
|---|
| jij | zult hinkelen |
|---|
| hij | zal hinkelen |
|---|
| wij | zullen hinkelen |
|---|
| jullie | zullen hinkelen |
|---|
| zij | zullen hinkelen |
|---|
| ik | zal gehinkeld hebben |
|---|
| jij | zult gehinkeld hebben |
|---|
| hij | zal gehinkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gehinkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gehinkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gehinkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs