hoepelen | conjugation
Felemenkçe verb 'hoepelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou hoepelen |
|---|
| jij | zou hoepelen |
|---|
| hij | zou hoepelen |
|---|
| wij | zouden hoepelen |
|---|
| jullie | zouden hoepelen |
|---|
| zij | zouden hoepelen |
|---|
| ik | zou gehoepeld hebben |
|---|
| jij | zou gehoepeld hebben |
|---|
| hij | zou gehoepeld hebben |
|---|
| wij | zouden gehoepeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gehoepeld hebben |
|---|
| zij | zouden gehoepeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | hoepel |
|---|
| jij | hoepelt |
|---|
| hij | hoepelt |
|---|
| wij | hoepelen |
|---|
| jullie | hoepelen |
|---|
| zij | hoepelen |
|---|
| ik | heb gehoepeld |
|---|
| jij | hebt gehoepeld |
|---|
| hij | heeft gehoepeld |
|---|
| wij | hebben gehoepeld |
|---|
| jullie | hebben gehoepeld |
|---|
| zij | hebben gehoepeld |
|---|
| ik | hoepelde |
|---|
| jij | hoepelde |
|---|
| hij | hoepelde |
|---|
| wij | hoepelden |
|---|
| jullie | hoepelden |
|---|
| zij | hoepelden |
|---|
| ik | had gehoepeld |
|---|
| jij | had gehoepeld |
|---|
| hij | had gehoepeld |
|---|
| wij | hadden gehoepeld |
|---|
| jullie | hadden gehoepeld |
|---|
| zij | hadden gehoepeld |
|---|
| ik | zal hoepelen |
|---|
| jij | zult hoepelen |
|---|
| hij | zal hoepelen |
|---|
| wij | zullen hoepelen |
|---|
| jullie | zullen hoepelen |
|---|
| zij | zullen hoepelen |
|---|
| ik | zal gehoepeld hebben |
|---|
| jij | zult gehoepeld hebben |
|---|
| hij | zal gehoepeld hebben |
|---|
| wij | zullen gehoepeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gehoepeld hebben |
|---|
| zij | zullen gehoepeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs