incarneren | conjugation
Felemenkçe verb 'incarneren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou incarneren |
|---|
| jij | zou incarneren |
|---|
| hij | zou incarneren |
|---|
| wij | zouden incarneren |
|---|
| jullie | zouden incarneren |
|---|
| zij | zouden incarneren |
|---|
| ik | zou geïncarneerd hebben |
|---|
| jij | zou geïncarneerd hebben |
|---|
| hij | zou geïncarneerd hebben |
|---|
| wij | zouden geïncarneerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geïncarneerd hebben |
|---|
| zij | zouden geïncarneerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | incarneer |
|---|
| jij | incarneert |
|---|
| hij | incarneert |
|---|
| wij | incarneren |
|---|
| jullie | incarneren |
|---|
| zij | incarneren |
|---|
| ik | heb geïncarneerd |
|---|
| jij | hebt geïncarneerd |
|---|
| hij | heeft geïncarneerd |
|---|
| wij | hebben geïncarneerd |
|---|
| jullie | hebben geïncarneerd |
|---|
| zij | hebben geïncarneerd |
|---|
| ik | incarneerde |
|---|
| jij | incarneerde |
|---|
| hij | incarneerde |
|---|
| wij | incarneerden |
|---|
| jullie | incarneerden |
|---|
| zij | incarneerden |
|---|
| ik | had geïncarneerd |
|---|
| jij | had geïncarneerd |
|---|
| hij | had geïncarneerd |
|---|
| wij | hadden geïncarneerd |
|---|
| jullie | hadden geïncarneerd |
|---|
| zij | hadden geïncarneerd |
|---|
| ik | zal incarneren |
|---|
| jij | zult incarneren |
|---|
| hij | zal incarneren |
|---|
| wij | zullen incarneren |
|---|
| jullie | zullen incarneren |
|---|
| zij | zullen incarneren |
|---|
| ik | zal geïncarneerd hebben |
|---|
| jij | zult geïncarneerd hebben |
|---|
| hij | zal geïncarneerd hebben |
|---|
| wij | zullen geïncarneerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geïncarneerd hebben |
|---|
| zij | zullen geïncarneerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs