kalanderen | conjugation
Felemenkçe verb 'kalanderen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kalanderen |
|---|
| jij | zou kalanderen |
|---|
| hij | zou kalanderen |
|---|
| wij | zouden kalanderen |
|---|
| jullie | zouden kalanderen |
|---|
| zij | zouden kalanderen |
|---|
| ik | zou gekalanderd hebben |
|---|
| jij | zou gekalanderd hebben |
|---|
| hij | zou gekalanderd hebben |
|---|
| wij | zouden gekalanderd hebben |
|---|
| jullie | zouden gekalanderd hebben |
|---|
| zij | zouden gekalanderd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kalander |
|---|
| jij | kalandert |
|---|
| hij | kalandert |
|---|
| wij | kalanderen |
|---|
| jullie | kalanderen |
|---|
| zij | kalanderen |
|---|
| ik | heb gekalanderd |
|---|
| jij | hebt gekalanderd |
|---|
| hij | heeft gekalanderd |
|---|
| wij | hebben gekalanderd |
|---|
| jullie | hebben gekalanderd |
|---|
| zij | hebben gekalanderd |
|---|
| ik | kalanderde |
|---|
| jij | kalanderde |
|---|
| hij | kalanderde |
|---|
| wij | kalanderden |
|---|
| jullie | kalanderden |
|---|
| zij | kalanderden |
|---|
| ik | had gekalanderd |
|---|
| jij | had gekalanderd |
|---|
| hij | had gekalanderd |
|---|
| wij | hadden gekalanderd |
|---|
| jullie | hadden gekalanderd |
|---|
| zij | hadden gekalanderd |
|---|
| ik | zal kalanderen |
|---|
| jij | zult kalanderen |
|---|
| hij | zal kalanderen |
|---|
| wij | zullen kalanderen |
|---|
| jullie | zullen kalanderen |
|---|
| zij | zullen kalanderen |
|---|
| ik | zal gekalanderd hebben |
|---|
| jij | zult gekalanderd hebben |
|---|
| hij | zal gekalanderd hebben |
|---|
| wij | zullen gekalanderd hebben |
|---|
| jullie | zullen gekalanderd hebben |
|---|
| zij | zullen gekalanderd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs