kelderen | conjugation
Felemenkçe verb 'kelderen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kelderen |
|---|
| jij | zou kelderen |
|---|
| hij | zou kelderen |
|---|
| wij | zouden kelderen |
|---|
| jullie | zouden kelderen |
|---|
| zij | zouden kelderen |
|---|
| ik | zou gekelderd hebben |
|---|
| jij | zou gekelderd hebben |
|---|
| hij | zou gekelderd hebben |
|---|
| wij | zouden gekelderd hebben |
|---|
| jullie | zouden gekelderd hebben |
|---|
| zij | zouden gekelderd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kelder |
|---|
| jij | keldert |
|---|
| hij | keldert |
|---|
| wij | kelderen |
|---|
| jullie | kelderen |
|---|
| zij | kelderen |
|---|
| ik | heb gekelderd |
|---|
| jij | hebt gekelderd |
|---|
| hij | heeft gekelderd |
|---|
| wij | hebben gekelderd |
|---|
| jullie | hebben gekelderd |
|---|
| zij | hebben gekelderd |
|---|
| ik | kelderde |
|---|
| jij | kelderde |
|---|
| hij | kelderde |
|---|
| wij | kelderden |
|---|
| jullie | kelderden |
|---|
| zij | kelderden |
|---|
| ik | had gekelderd |
|---|
| jij | had gekelderd |
|---|
| hij | had gekelderd |
|---|
| wij | hadden gekelderd |
|---|
| jullie | hadden gekelderd |
|---|
| zij | hadden gekelderd |
|---|
| ik | zal kelderen |
|---|
| jij | zult kelderen |
|---|
| hij | zal kelderen |
|---|
| wij | zullen kelderen |
|---|
| jullie | zullen kelderen |
|---|
| zij | zullen kelderen |
|---|
| ik | zal gekelderd hebben |
|---|
| jij | zult gekelderd hebben |
|---|
| hij | zal gekelderd hebben |
|---|
| wij | zullen gekelderd hebben |
|---|
| jullie | zullen gekelderd hebben |
|---|
| zij | zullen gekelderd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs