kenteren | conjugation
Felemenkçe verb 'kenteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kenteren |
|---|
| jij | zou kenteren |
|---|
| hij | zou kenteren |
|---|
| wij | zouden kenteren |
|---|
| jullie | zouden kenteren |
|---|
| zij | zouden kenteren |
|---|
| ik | zou gekenterd hebben |
|---|
| jij | zou gekenterd hebben |
|---|
| hij | zou gekenterd hebben |
|---|
| wij | zouden gekenterd hebben |
|---|
| jullie | zouden gekenterd hebben |
|---|
| zij | zouden gekenterd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kenter |
|---|
| jij | kentert |
|---|
| hij | kentert |
|---|
| wij | kenteren |
|---|
| jullie | kenteren |
|---|
| zij | kenteren |
|---|
| ik | heb gekenterd |
|---|
| jij | hebt gekenterd |
|---|
| hij | heeft gekenterd |
|---|
| wij | hebben gekenterd |
|---|
| jullie | hebben gekenterd |
|---|
| zij | hebben gekenterd |
|---|
| ik | kenterde |
|---|
| jij | kenterde |
|---|
| hij | kenterde |
|---|
| wij | kenterden |
|---|
| jullie | kenterden |
|---|
| zij | kenterden |
|---|
| ik | had gekenterd |
|---|
| jij | had gekenterd |
|---|
| hij | had gekenterd |
|---|
| wij | hadden gekenterd |
|---|
| jullie | hadden gekenterd |
|---|
| zij | hadden gekenterd |
|---|
| ik | zal kenteren |
|---|
| jij | zult kenteren |
|---|
| hij | zal kenteren |
|---|
| wij | zullen kenteren |
|---|
| jullie | zullen kenteren |
|---|
| zij | zullen kenteren |
|---|
| ik | zal gekenterd hebben |
|---|
| jij | zult gekenterd hebben |
|---|
| hij | zal gekenterd hebben |
|---|
| wij | zullen gekenterd hebben |
|---|
| jullie | zullen gekenterd hebben |
|---|
| zij | zullen gekenterd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs