kibbelen | conjugation
Felemenkçe verb 'kibbelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kibbelen |
|---|
| jij | zou kibbelen |
|---|
| hij | zou kibbelen |
|---|
| wij | zouden kibbelen |
|---|
| jullie | zouden kibbelen |
|---|
| zij | zouden kibbelen |
|---|
| ik | zou gekibbeld hebben |
|---|
| jij | zou gekibbeld hebben |
|---|
| hij | zou gekibbeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekibbeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekibbeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekibbeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kibbel |
|---|
| jij | kibbelt |
|---|
| hij | kibbelt |
|---|
| wij | kibbelen |
|---|
| jullie | kibbelen |
|---|
| zij | kibbelen |
|---|
| ik | heb gekibbeld |
|---|
| jij | hebt gekibbeld |
|---|
| hij | heeft gekibbeld |
|---|
| wij | hebben gekibbeld |
|---|
| jullie | hebben gekibbeld |
|---|
| zij | hebben gekibbeld |
|---|
| ik | kibbelde |
|---|
| jij | kibbelde |
|---|
| hij | kibbelde |
|---|
| wij | kibbelden |
|---|
| jullie | kibbelden |
|---|
| zij | kibbelden |
|---|
| ik | had gekibbeld |
|---|
| jij | had gekibbeld |
|---|
| hij | had gekibbeld |
|---|
| wij | hadden gekibbeld |
|---|
| jullie | hadden gekibbeld |
|---|
| zij | hadden gekibbeld |
|---|
| ik | zal kibbelen |
|---|
| jij | zult kibbelen |
|---|
| hij | zal kibbelen |
|---|
| wij | zullen kibbelen |
|---|
| jullie | zullen kibbelen |
|---|
| zij | zullen kibbelen |
|---|
| ik | zal gekibbeld hebben |
|---|
| jij | zult gekibbeld hebben |
|---|
| hij | zal gekibbeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekibbeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekibbeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekibbeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs