klingelen | conjugation
Felemenkçe verb 'klingelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou klingelen |
|---|
| jij | zou klingelen |
|---|
| hij | zou klingelen |
|---|
| wij | zouden klingelen |
|---|
| jullie | zouden klingelen |
|---|
| zij | zouden klingelen |
|---|
| ik | zou geklingeld hebben |
|---|
| jij | zou geklingeld hebben |
|---|
| hij | zou geklingeld hebben |
|---|
| wij | zouden geklingeld hebben |
|---|
| jullie | zouden geklingeld hebben |
|---|
| zij | zouden geklingeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | klingel |
|---|
| jij | klingelt |
|---|
| hij | klingelt |
|---|
| wij | klingelen |
|---|
| jullie | klingelen |
|---|
| zij | klingelen |
|---|
| ik | heb geklingeld |
|---|
| jij | hebt geklingeld |
|---|
| hij | heeft geklingeld |
|---|
| wij | hebben geklingeld |
|---|
| jullie | hebben geklingeld |
|---|
| zij | hebben geklingeld |
|---|
| ik | klingelde |
|---|
| jij | klingelde |
|---|
| hij | klingelde |
|---|
| wij | klingelden |
|---|
| jullie | klingelden |
|---|
| zij | klingelden |
|---|
| ik | had geklingeld |
|---|
| jij | had geklingeld |
|---|
| hij | had geklingeld |
|---|
| wij | hadden geklingeld |
|---|
| jullie | hadden geklingeld |
|---|
| zij | hadden geklingeld |
|---|
| ik | zal klingelen |
|---|
| jij | zult klingelen |
|---|
| hij | zal klingelen |
|---|
| wij | zullen klingelen |
|---|
| jullie | zullen klingelen |
|---|
| zij | zullen klingelen |
|---|
| ik | zal geklingeld hebben |
|---|
| jij | zult geklingeld hebben |
|---|
| hij | zal geklingeld hebben |
|---|
| wij | zullen geklingeld hebben |
|---|
| jullie | zullen geklingeld hebben |
|---|
| zij | zullen geklingeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs