klinken | conjugation
Felemenkçe verb 'klinken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou klinken |
|---|
| jij | zou klinken |
|---|
| hij | zou klinken |
|---|
| wij | zouden klinken |
|---|
| jullie | zouden klinken |
|---|
| zij | zouden klinken |
|---|
| ik | zou geklonken hebben |
|---|
| jij | zou geklonken hebben |
|---|
| hij | zou geklonken hebben |
|---|
| wij | zouden geklonken hebben |
|---|
| jullie | zouden geklonken hebben |
|---|
| zij | zouden geklonken hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | klink |
|---|
| jij | klinkt |
|---|
| hij | klinkt |
|---|
| wij | klinken |
|---|
| jullie | klinken |
|---|
| zij | klinken |
|---|
| ik | heb geklonken |
|---|
| jij | hebt geklonken |
|---|
| hij | heeft geklonken |
|---|
| wij | hebben geklonken |
|---|
| jullie | hebben geklonken |
|---|
| zij | hebben geklonken |
|---|
| ik | klonk |
|---|
| jij | klonk |
|---|
| hij | klonk |
|---|
| wij | klonken |
|---|
| jullie | klonken |
|---|
| zij | klonken |
|---|
| ik | had geklonken |
|---|
| jij | had geklonken |
|---|
| hij | had geklonken |
|---|
| wij | hadden geklonken |
|---|
| jullie | hadden geklonken |
|---|
| zij | hadden geklonken |
|---|
| ik | zal klinken |
|---|
| jij | zult klinken |
|---|
| hij | zal klinken |
|---|
| wij | zullen klinken |
|---|
| jullie | zullen klinken |
|---|
| zij | zullen klinken |
|---|
| ik | zal geklonken hebben |
|---|
| jij | zult geklonken hebben |
|---|
| hij | zal geklonken hebben |
|---|
| wij | zullen geklonken hebben |
|---|
| jullie | zullen geklonken hebben |
|---|
| zij | zullen geklonken hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs