kluppelen | conjugation
Felemenkçe verb 'kluppelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kluppelen |
|---|
| jij | zou kluppelen |
|---|
| hij | zou kluppelen |
|---|
| wij | zouden kluppelen |
|---|
| jullie | zouden kluppelen |
|---|
| zij | zouden kluppelen |
|---|
| ik | zou gekluppeld hebben |
|---|
| jij | zou gekluppeld hebben |
|---|
| hij | zou gekluppeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekluppeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekluppeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekluppeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kluppel |
|---|
| jij | kluppelt |
|---|
| hij | kluppelt |
|---|
| wij | kluppelen |
|---|
| jullie | kluppelen |
|---|
| zij | kluppelen |
|---|
| ik | heb gekluppeld |
|---|
| jij | hebt gekluppeld |
|---|
| hij | heeft gekluppeld |
|---|
| wij | hebben gekluppeld |
|---|
| jullie | hebben gekluppeld |
|---|
| zij | hebben gekluppeld |
|---|
| ik | kluppelde |
|---|
| jij | kluppelde |
|---|
| hij | kluppelde |
|---|
| wij | kluppelden |
|---|
| jullie | kluppelden |
|---|
| zij | kluppelden |
|---|
| ik | had gekluppeld |
|---|
| jij | had gekluppeld |
|---|
| hij | had gekluppeld |
|---|
| wij | hadden gekluppeld |
|---|
| jullie | hadden gekluppeld |
|---|
| zij | hadden gekluppeld |
|---|
| ik | zal kluppelen |
|---|
| jij | zult kluppelen |
|---|
| hij | zal kluppelen |
|---|
| wij | zullen kluppelen |
|---|
| jullie | zullen kluppelen |
|---|
| zij | zullen kluppelen |
|---|
| ik | zal gekluppeld hebben |
|---|
| jij | zult gekluppeld hebben |
|---|
| hij | zal gekluppeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekluppeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekluppeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekluppeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs