konkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'konkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou konkelen |
|---|
| jij | zou konkelen |
|---|
| hij | zou konkelen |
|---|
| wij | zouden konkelen |
|---|
| jullie | zouden konkelen |
|---|
| zij | zouden konkelen |
|---|
| ik | zou gekonkeld hebben |
|---|
| jij | zou gekonkeld hebben |
|---|
| hij | zou gekonkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekonkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekonkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekonkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | konkel |
|---|
| jij | konkelt |
|---|
| hij | konkelt |
|---|
| wij | konkelen |
|---|
| jullie | konkelen |
|---|
| zij | konkelen |
|---|
| ik | heb gekonkeld |
|---|
| jij | hebt gekonkeld |
|---|
| hij | heeft gekonkeld |
|---|
| wij | hebben gekonkeld |
|---|
| jullie | hebben gekonkeld |
|---|
| zij | hebben gekonkeld |
|---|
| ik | konkelde |
|---|
| jij | konkelde |
|---|
| hij | konkelde |
|---|
| wij | konkelden |
|---|
| jullie | konkelden |
|---|
| zij | konkelden |
|---|
| ik | had gekonkeld |
|---|
| jij | had gekonkeld |
|---|
| hij | had gekonkeld |
|---|
| wij | hadden gekonkeld |
|---|
| jullie | hadden gekonkeld |
|---|
| zij | hadden gekonkeld |
|---|
| ik | zal konkelen |
|---|
| jij | zult konkelen |
|---|
| hij | zal konkelen |
|---|
| wij | zullen konkelen |
|---|
| jullie | zullen konkelen |
|---|
| zij | zullen konkelen |
|---|
| ik | zal gekonkeld hebben |
|---|
| jij | zult gekonkeld hebben |
|---|
| hij | zal gekonkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekonkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekonkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekonkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs