krakelen | conjugation
Felemenkçe verb 'krakelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou krakelen |
|---|
| jij | zou krakelen |
|---|
| hij | zou krakelen |
|---|
| wij | zouden krakelen |
|---|
| jullie | zouden krakelen |
|---|
| zij | zouden krakelen |
|---|
| ik | zou gekrakeeld hebben |
|---|
| jij | zou gekrakeeld hebben |
|---|
| hij | zou gekrakeeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekrakeeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekrakeeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekrakeeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | krakeel |
|---|
| jij | krakeelt |
|---|
| hij | krakeelt |
|---|
| wij | krakelen |
|---|
| jullie | krakelen |
|---|
| zij | krakelen |
|---|
| ik | heb gekrakeeld |
|---|
| jij | hebt gekrakeeld |
|---|
| hij | heeft gekrakeeld |
|---|
| wij | hebben gekrakeeld |
|---|
| jullie | hebben gekrakeeld |
|---|
| zij | hebben gekrakeeld |
|---|
| ik | krakeelde |
|---|
| jij | krakeelde |
|---|
| hij | krakeelde |
|---|
| wij | krakeelden |
|---|
| jullie | krakeelden |
|---|
| zij | krakeelden |
|---|
| ik | had gekrakeeld |
|---|
| jij | had gekrakeeld |
|---|
| hij | had gekrakeeld |
|---|
| wij | hadden gekrakeeld |
|---|
| jullie | hadden gekrakeeld |
|---|
| zij | hadden gekrakeeld |
|---|
| ik | zal krakelen |
|---|
| jij | zult krakelen |
|---|
| hij | zal krakelen |
|---|
| wij | zullen krakelen |
|---|
| jullie | zullen krakelen |
|---|
| zij | zullen krakelen |
|---|
| ik | zal gekrakeeld hebben |
|---|
| jij | zult gekrakeeld hebben |
|---|
| hij | zal gekrakeeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekrakeeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekrakeeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekrakeeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs