kreukelen | conjugation
Felemenkçe verb 'kreukelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kreukelen |
|---|
| jij | zou kreukelen |
|---|
| hij | zou kreukelen |
|---|
| wij | zouden kreukelen |
|---|
| jullie | zouden kreukelen |
|---|
| zij | zouden kreukelen |
|---|
| ik | zou gekreukeld hebben |
|---|
| jij | zou gekreukeld hebben |
|---|
| hij | zou gekreukeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekreukeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekreukeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekreukeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kreukel |
|---|
| jij | kreukelt |
|---|
| hij | kreukelt |
|---|
| wij | kreukelen |
|---|
| jullie | kreukelen |
|---|
| zij | kreukelen |
|---|
| ik | heb gekreukeld |
|---|
| jij | hebt gekreukeld |
|---|
| hij | heeft gekreukeld |
|---|
| wij | hebben gekreukeld |
|---|
| jullie | hebben gekreukeld |
|---|
| zij | hebben gekreukeld |
|---|
| ik | kreukelde |
|---|
| jij | kreukelde |
|---|
| hij | kreukelde |
|---|
| wij | kreukelden |
|---|
| jullie | kreukelden |
|---|
| zij | kreukelden |
|---|
| ik | had gekreukeld |
|---|
| jij | had gekreukeld |
|---|
| hij | had gekreukeld |
|---|
| wij | hadden gekreukeld |
|---|
| jullie | hadden gekreukeld |
|---|
| zij | hadden gekreukeld |
|---|
| ik | zal kreukelen |
|---|
| jij | zult kreukelen |
|---|
| hij | zal kreukelen |
|---|
| wij | zullen kreukelen |
|---|
| jullie | zullen kreukelen |
|---|
| zij | zullen kreukelen |
|---|
| ik | zal gekreukeld hebben |
|---|
| jij | zult gekreukeld hebben |
|---|
| hij | zal gekreukeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekreukeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekreukeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekreukeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs