kreupelen | conjugation
Felemenkçe verb 'kreupelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kreupelen |
|---|
| jij | zou kreupelen |
|---|
| hij | zou kreupelen |
|---|
| wij | zouden kreupelen |
|---|
| jullie | zouden kreupelen |
|---|
| zij | zouden kreupelen |
|---|
| ik | zou gekreupeld hebben |
|---|
| jij | zou gekreupeld hebben |
|---|
| hij | zou gekreupeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekreupeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekreupeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekreupeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kreupel |
|---|
| jij | kreupelt |
|---|
| hij | kreupelt |
|---|
| wij | kreupelen |
|---|
| jullie | kreupelen |
|---|
| zij | kreupelen |
|---|
| ik | heb gekreupeld |
|---|
| jij | hebt gekreupeld |
|---|
| hij | heeft gekreupeld |
|---|
| wij | hebben gekreupeld |
|---|
| jullie | hebben gekreupeld |
|---|
| zij | hebben gekreupeld |
|---|
| ik | kreupelde |
|---|
| jij | kreupelde |
|---|
| hij | kreupelde |
|---|
| wij | kreupelden |
|---|
| jullie | kreupelden |
|---|
| zij | kreupelden |
|---|
| ik | had gekreupeld |
|---|
| jij | had gekreupeld |
|---|
| hij | had gekreupeld |
|---|
| wij | hadden gekreupeld |
|---|
| jullie | hadden gekreupeld |
|---|
| zij | hadden gekreupeld |
|---|
| ik | zal kreupelen |
|---|
| jij | zult kreupelen |
|---|
| hij | zal kreupelen |
|---|
| wij | zullen kreupelen |
|---|
| jullie | zullen kreupelen |
|---|
| zij | zullen kreupelen |
|---|
| ik | zal gekreupeld hebben |
|---|
| jij | zult gekreupeld hebben |
|---|
| hij | zal gekreupeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekreupeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekreupeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekreupeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs