krinkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'krinkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou krinkelen |
|---|
| jij | zou krinkelen |
|---|
| hij | zou krinkelen |
|---|
| wij | zouden krinkelen |
|---|
| jullie | zouden krinkelen |
|---|
| zij | zouden krinkelen |
|---|
| ik | zou gekrinkeld hebben |
|---|
| jij | zou gekrinkeld hebben |
|---|
| hij | zou gekrinkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekrinkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekrinkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekrinkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | krinkel |
|---|
| jij | krinkelt |
|---|
| hij | krinkelt |
|---|
| wij | krinkelen |
|---|
| jullie | krinkelen |
|---|
| zij | krinkelen |
|---|
| ik | heb gekrinkeld |
|---|
| jij | hebt gekrinkeld |
|---|
| hij | heeft gekrinkeld |
|---|
| wij | hebben gekrinkeld |
|---|
| jullie | hebben gekrinkeld |
|---|
| zij | hebben gekrinkeld |
|---|
| ik | krinkelde |
|---|
| jij | krinkelde |
|---|
| hij | krinkelde |
|---|
| wij | krinkelden |
|---|
| jullie | krinkelden |
|---|
| zij | krinkelden |
|---|
| ik | had gekrinkeld |
|---|
| jij | had gekrinkeld |
|---|
| hij | had gekrinkeld |
|---|
| wij | hadden gekrinkeld |
|---|
| jullie | hadden gekrinkeld |
|---|
| zij | hadden gekrinkeld |
|---|
| ik | zal krinkelen |
|---|
| jij | zult krinkelen |
|---|
| hij | zal krinkelen |
|---|
| wij | zullen krinkelen |
|---|
| jullie | zullen krinkelen |
|---|
| zij | zullen krinkelen |
|---|
| ik | zal gekrinkeld hebben |
|---|
| jij | zult gekrinkeld hebben |
|---|
| hij | zal gekrinkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekrinkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekrinkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekrinkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs