mogen | conjugation
Felemenkçe verb 'mogen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou mogen |
|---|
| jij | zou mogen |
|---|
| hij | zou mogen |
|---|
| wij | zouden mogen |
|---|
| jullie | zouden mogen |
|---|
| zij | zouden mogen |
|---|
| ik | zou gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| jij | zou gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| hij | zou gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| wij | zouden gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| jullie | zouden gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| zij | zouden gemoogd; gemogen hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | mag |
|---|
| jij | mag |
|---|
| hij | mag |
|---|
| wij | mogen |
|---|
| jullie | mogen |
|---|
| zij | mogen |
|---|
| ik | heb gemoogd; gemogen |
|---|
| jij | hebt gemoogd; gemogen |
|---|
| hij | heeft gemoogd; gemogen |
|---|
| wij | hebben gemoogd; gemogen |
|---|
| jullie | hebben gemoogd; gemogen |
|---|
| zij | hebben gemoogd; gemogen |
|---|
| ik | mocht |
|---|
| jij | mocht |
|---|
| hij | mocht |
|---|
| wij | mochten |
|---|
| jullie | mochten |
|---|
| zij | mochten |
|---|
| ik | had gemoogd; gemogen |
|---|
| jij | had gemoogd; gemogen |
|---|
| hij | had gemoogd; gemogen |
|---|
| wij | hadden gemoogd; gemogen |
|---|
| jullie | hadden gemoogd; gemogen |
|---|
| zij | hadden gemoogd; gemogen |
|---|
| ik | zal mogen |
|---|
| jij | zult mogen |
|---|
| hij | zal mogen |
|---|
| wij | zullen mogen |
|---|
| jullie | zullen mogen |
|---|
| zij | zullen mogen |
|---|
| ik | zal gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| jij | zult gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| hij | zal gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| wij | zullen gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| jullie | zullen gemoogd; gemogen hebben |
|---|
| zij | zullen gemoogd; gemogen hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs