ontberen | conjugation
Felemenkçe verb 'ontberen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou ontberen |
|---|
| jij | zou ontberen |
|---|
| hij | zou ontberen |
|---|
| wij | zouden ontberen |
|---|
| jullie | zouden ontberen |
|---|
| zij | zouden ontberen |
|---|
| ik | zou ontbeerd hebben |
|---|
| jij | zou ontbeerd hebben |
|---|
| hij | zou ontbeerd hebben |
|---|
| wij | zouden ontbeerd hebben |
|---|
| jullie | zouden ontbeerd hebben |
|---|
| zij | zouden ontbeerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | ontbeer |
|---|
| jij | ontbeert |
|---|
| hij | ontbeert |
|---|
| wij | ontberen |
|---|
| jullie | ontberen |
|---|
| zij | ontberen |
|---|
| ik | heb ontbeerd |
|---|
| jij | hebt ontbeerd |
|---|
| hij | heeft ontbeerd |
|---|
| wij | hebben ontbeerd |
|---|
| jullie | hebben ontbeerd |
|---|
| zij | hebben ontbeerd |
|---|
| ik | ontbeerde |
|---|
| jij | ontbeerde |
|---|
| hij | ontbeerde |
|---|
| wij | ontbeerden |
|---|
| jullie | ontbeerden |
|---|
| zij | ontbeerden |
|---|
| ik | had ontbeerd |
|---|
| jij | had ontbeerd |
|---|
| hij | had ontbeerd |
|---|
| wij | hadden ontbeerd |
|---|
| jullie | hadden ontbeerd |
|---|
| zij | hadden ontbeerd |
|---|
| ik | zal ontberen |
|---|
| jij | zult ontberen |
|---|
| hij | zal ontberen |
|---|
| wij | zullen ontberen |
|---|
| jullie | zullen ontberen |
|---|
| zij | zullen ontberen |
|---|
| ik | zal ontbeerd hebben |
|---|
| jij | zult ontbeerd hebben |
|---|
| hij | zal ontbeerd hebben |
|---|
| wij | zullen ontbeerd hebben |
|---|
| jullie | zullen ontbeerd hebben |
|---|
| zij | zullen ontbeerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs