ontvouwen | conjugation
Felemenkçe verb 'ontvouwen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou ontvouwen |
|---|
| jij | zou ontvouwen |
|---|
| hij | zou ontvouwen |
|---|
| wij | zouden ontvouwen |
|---|
| jullie | zouden ontvouwen |
|---|
| zij | zouden ontvouwen |
|---|
| ik | zou ontvouwen hebben |
|---|
| jij | zou ontvouwen hebben |
|---|
| hij | zou ontvouwen hebben |
|---|
| wij | zouden ontvouwen hebben |
|---|
| jullie | zouden ontvouwen hebben |
|---|
| zij | zouden ontvouwen hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | ontvouw |
|---|
| jij | ontvouwt |
|---|
| hij | ontvouwt |
|---|
| wij | ontvouwen |
|---|
| jullie | ontvouwen |
|---|
| zij | ontvouwen |
|---|
| ik | heb ontvouwen |
|---|
| jij | hebt ontvouwen |
|---|
| hij | heeft ontvouwen |
|---|
| wij | hebben ontvouwen |
|---|
| jullie | hebben ontvouwen |
|---|
| zij | hebben ontvouwen |
|---|
| ik | ontvouwde |
|---|
| jij | ontvouwde |
|---|
| hij | ontvouwde |
|---|
| wij | ontvouwden |
|---|
| jullie | ontvouwden |
|---|
| zij | ontvouwden |
|---|
| ik | had ontvouwen |
|---|
| jij | had ontvouwen |
|---|
| hij | had ontvouwen |
|---|
| wij | hadden ontvouwen |
|---|
| jullie | hadden ontvouwen |
|---|
| zij | hadden ontvouwen |
|---|
| ik | zal ontvouwen |
|---|
| jij | zult ontvouwen |
|---|
| hij | zal ontvouwen |
|---|
| wij | zullen ontvouwen |
|---|
| jullie | zullen ontvouwen |
|---|
| zij | zullen ontvouwen |
|---|
| ik | zal ontvouwen hebben |
|---|
| jij | zult ontvouwen hebben |
|---|
| hij | zal ontvouwen hebben |
|---|
| wij | zullen ontvouwen hebben |
|---|
| jullie | zullen ontvouwen hebben |
|---|
| zij | zullen ontvouwen hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs