piepelen | conjugation
Felemenkçe verb 'piepelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou piepelen |
|---|
| jij | zou piepelen |
|---|
| hij | zou piepelen |
|---|
| wij | zouden piepelen |
|---|
| jullie | zouden piepelen |
|---|
| zij | zouden piepelen |
|---|
| ik | zou gepiepeld hebben |
|---|
| jij | zou gepiepeld hebben |
|---|
| hij | zou gepiepeld hebben |
|---|
| wij | zouden gepiepeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gepiepeld hebben |
|---|
| zij | zouden gepiepeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | piepel |
|---|
| jij | piepelt |
|---|
| hij | piepelt |
|---|
| wij | piepelen |
|---|
| jullie | piepelen |
|---|
| zij | piepelen |
|---|
| ik | heb gepiepeld |
|---|
| jij | hebt gepiepeld |
|---|
| hij | heeft gepiepeld |
|---|
| wij | hebben gepiepeld |
|---|
| jullie | hebben gepiepeld |
|---|
| zij | hebben gepiepeld |
|---|
| ik | piepelde |
|---|
| jij | piepelde |
|---|
| hij | piepelde |
|---|
| wij | piepelden |
|---|
| jullie | piepelden |
|---|
| zij | piepelden |
|---|
| ik | had gepiepeld |
|---|
| jij | had gepiepeld |
|---|
| hij | had gepiepeld |
|---|
| wij | hadden gepiepeld |
|---|
| jullie | hadden gepiepeld |
|---|
| zij | hadden gepiepeld |
|---|
| ik | zal piepelen |
|---|
| jij | zult piepelen |
|---|
| hij | zal piepelen |
|---|
| wij | zullen piepelen |
|---|
| jullie | zullen piepelen |
|---|
| zij | zullen piepelen |
|---|
| ik | zal gepiepeld hebben |
|---|
| jij | zult gepiepeld hebben |
|---|
| hij | zal gepiepeld hebben |
|---|
| wij | zullen gepiepeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gepiepeld hebben |
|---|
| zij | zullen gepiepeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs