raadplegen | conjugation
Felemenkçe verb 'raadplegen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou raadplegen |
|---|
| jij | zou raadplegen |
|---|
| hij | zou raadplegen |
|---|
| wij | zouden raadplegen |
|---|
| jullie | zouden raadplegen |
|---|
| zij | zouden raadplegen |
|---|
| ik | zou geraadplegd hebben |
|---|
| jij | zou geraadplegd hebben |
|---|
| hij | zou geraadplegd hebben |
|---|
| wij | zouden geraadplegd hebben |
|---|
| jullie | zouden geraadplegd hebben |
|---|
| zij | zouden geraadplegd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | raadpleg |
|---|
| jij | raadplegt |
|---|
| hij | raadplegt |
|---|
| wij | raadplegen |
|---|
| jullie | raadplegen |
|---|
| zij | raadplegen |
|---|
| ik | heb geraadplegd |
|---|
| jij | hebt geraadplegd |
|---|
| hij | heeft geraadplegd |
|---|
| wij | hebben geraadplegd |
|---|
| jullie | hebben geraadplegd |
|---|
| zij | hebben geraadplegd |
|---|
| ik | raadplegde |
|---|
| jij | raadplegde |
|---|
| hij | raadplegde |
|---|
| wij | raadplegden |
|---|
| jullie | raadplegden |
|---|
| zij | raadplegden |
|---|
| ik | had geraadplegd |
|---|
| jij | had geraadplegd |
|---|
| hij | had geraadplegd |
|---|
| wij | hadden geraadplegd |
|---|
| jullie | hadden geraadplegd |
|---|
| zij | hadden geraadplegd |
|---|
| ik | zal raadplegen |
|---|
| jij | zult raadplegen |
|---|
| hij | zal raadplegen |
|---|
| wij | zullen raadplegen |
|---|
| jullie | zullen raadplegen |
|---|
| zij | zullen raadplegen |
|---|
| ik | zal geraadplegd hebben |
|---|
| jij | zult geraadplegd hebben |
|---|
| hij | zal geraadplegd hebben |
|---|
| wij | zullen geraadplegd hebben |
|---|
| jullie | zullen geraadplegd hebben |
|---|
| zij | zullen geraadplegd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs