skelteren | conjugation
Felemenkçe verb 'skelteren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou skelteren |
|---|
| jij | zou skelteren |
|---|
| hij | zou skelteren |
|---|
| wij | zouden skelteren |
|---|
| jullie | zouden skelteren |
|---|
| zij | zouden skelteren |
|---|
| ik | zou geskelterd hebben |
|---|
| jij | zou geskelterd hebben |
|---|
| hij | zou geskelterd hebben |
|---|
| wij | zouden geskelterd hebben |
|---|
| jullie | zouden geskelterd hebben |
|---|
| zij | zouden geskelterd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | skelter |
|---|
| jij | skeltert |
|---|
| hij | skeltert |
|---|
| wij | skelteren |
|---|
| jullie | skelteren |
|---|
| zij | skelteren |
|---|
| ik | heb geskelterd |
|---|
| jij | hebt geskelterd |
|---|
| hij | heeft geskelterd |
|---|
| wij | hebben geskelterd |
|---|
| jullie | hebben geskelterd |
|---|
| zij | hebben geskelterd |
|---|
| ik | skelterde |
|---|
| jij | skelterde |
|---|
| hij | skelterde |
|---|
| wij | skelterden |
|---|
| jullie | skelterden |
|---|
| zij | skelterden |
|---|
| ik | had geskelterd |
|---|
| jij | had geskelterd |
|---|
| hij | had geskelterd |
|---|
| wij | hadden geskelterd |
|---|
| jullie | hadden geskelterd |
|---|
| zij | hadden geskelterd |
|---|
| ik | zal skelteren |
|---|
| jij | zult skelteren |
|---|
| hij | zal skelteren |
|---|
| wij | zullen skelteren |
|---|
| jullie | zullen skelteren |
|---|
| zij | zullen skelteren |
|---|
| ik | zal geskelterd hebben |
|---|
| jij | zult geskelterd hebben |
|---|
| hij | zal geskelterd hebben |
|---|
| wij | zullen geskelterd hebben |
|---|
| jullie | zullen geskelterd hebben |
|---|
| zij | zullen geskelterd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs