tokkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'tokkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou tokkelen |
|---|
| jij | zou tokkelen |
|---|
| hij | zou tokkelen |
|---|
| wij | zouden tokkelen |
|---|
| jullie | zouden tokkelen |
|---|
| zij | zouden tokkelen |
|---|
| ik | zou getokkeld hebben |
|---|
| jij | zou getokkeld hebben |
|---|
| hij | zou getokkeld hebben |
|---|
| wij | zouden getokkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden getokkeld hebben |
|---|
| zij | zouden getokkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | tokkel |
|---|
| jij | tokkelt |
|---|
| hij | tokkelt |
|---|
| wij | tokkelen |
|---|
| jullie | tokkelen |
|---|
| zij | tokkelen |
|---|
| ik | heb getokkeld |
|---|
| jij | hebt getokkeld |
|---|
| hij | heeft getokkeld |
|---|
| wij | hebben getokkeld |
|---|
| jullie | hebben getokkeld |
|---|
| zij | hebben getokkeld |
|---|
| ik | tokkelde |
|---|
| jij | tokkelde |
|---|
| hij | tokkelde |
|---|
| wij | tokkelden |
|---|
| jullie | tokkelden |
|---|
| zij | tokkelden |
|---|
| ik | had getokkeld |
|---|
| jij | had getokkeld |
|---|
| hij | had getokkeld |
|---|
| wij | hadden getokkeld |
|---|
| jullie | hadden getokkeld |
|---|
| zij | hadden getokkeld |
|---|
| ik | zal tokkelen |
|---|
| jij | zult tokkelen |
|---|
| hij | zal tokkelen |
|---|
| wij | zullen tokkelen |
|---|
| jullie | zullen tokkelen |
|---|
| zij | zullen tokkelen |
|---|
| ik | zal getokkeld hebben |
|---|
| jij | zult getokkeld hebben |
|---|
| hij | zal getokkeld hebben |
|---|
| wij | zullen getokkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen getokkeld hebben |
|---|
| zij | zullen getokkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs