uitdoven | conjugation
Felemenkçe verb 'uitdoven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou uitdoven |
|---|
| jij | zou uitdoven |
|---|
| hij | zou uitdoven |
|---|
| wij | zouden uitdoven |
|---|
| jullie | zouden uitdoven |
|---|
| zij | zouden uitdoven |
|---|
| ik | zou uitgedoofd hebben |
|---|
| jij | zou uitgedoofd hebben |
|---|
| hij | zou uitgedoofd hebben |
|---|
| wij | zouden uitgedoofd hebben |
|---|
| jullie | zouden uitgedoofd hebben |
|---|
| zij | zouden uitgedoofd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | doof uit |
|---|
| jij | dooft uit |
|---|
| hij | dooft uit |
|---|
| wij | doven uit |
|---|
| jullie | doven uit |
|---|
| zij | doven uit |
|---|
| ik | heb uitgedoofd |
|---|
| jij | hebt uitgedoofd |
|---|
| hij | heeft uitgedoofd |
|---|
| wij | hebben uitgedoofd |
|---|
| jullie | hebben uitgedoofd |
|---|
| zij | hebben uitgedoofd |
|---|
| ik | doofde uit |
|---|
| jij | doofde uit |
|---|
| hij | doofde uit |
|---|
| wij | doofden uit |
|---|
| jullie | doofden uit |
|---|
| zij | doofden uit |
|---|
| ik | had uitgedoofd |
|---|
| jij | had uitgedoofd |
|---|
| hij | had uitgedoofd |
|---|
| wij | hadden uitgedoofd |
|---|
| jullie | hadden uitgedoofd |
|---|
| zij | hadden uitgedoofd |
|---|
| ik | zal uitdoven |
|---|
| jij | zult uitdoven |
|---|
| hij | zal uitdoven |
|---|
| wij | zullen uitdoven |
|---|
| jullie | zullen uitdoven |
|---|
| zij | zullen uitdoven |
|---|
| ik | zal uitgedoofd hebben |
|---|
| jij | zult uitgedoofd hebben |
|---|
| hij | zal uitgedoofd hebben |
|---|
| wij | zullen uitgedoofd hebben |
|---|
| jullie | zullen uitgedoofd hebben |
|---|
| zij | zullen uitgedoofd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs