uitkeren | conjugation
Felemenkçe verb 'uitkeren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou uitkeren |
|---|
| jij | zou uitkeren |
|---|
| hij | zou uitkeren |
|---|
| wij | zouden uitkeren |
|---|
| jullie | zouden uitkeren |
|---|
| zij | zouden uitkeren |
|---|
| ik | zou uitgekeerd hebben |
|---|
| jij | zou uitgekeerd hebben |
|---|
| hij | zou uitgekeerd hebben |
|---|
| wij | zouden uitgekeerd hebben |
|---|
| jullie | zouden uitgekeerd hebben |
|---|
| zij | zouden uitgekeerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | keer uit |
|---|
| jij | keert uit |
|---|
| hij | keert uit |
|---|
| wij | keren uit |
|---|
| jullie | keren uit |
|---|
| zij | keren uit |
|---|
| ik | heb uitgekeerd |
|---|
| jij | hebt uitgekeerd |
|---|
| hij | heeft uitgekeerd |
|---|
| wij | hebben uitgekeerd |
|---|
| jullie | hebben uitgekeerd |
|---|
| zij | hebben uitgekeerd |
|---|
| ik | keerde uit |
|---|
| jij | keerde uit |
|---|
| hij | keerde uit |
|---|
| wij | keerden uit |
|---|
| jullie | keerden uit |
|---|
| zij | keerden uit |
|---|
| ik | had uitgekeerd |
|---|
| jij | had uitgekeerd |
|---|
| hij | had uitgekeerd |
|---|
| wij | hadden uitgekeerd |
|---|
| jullie | hadden uitgekeerd |
|---|
| zij | hadden uitgekeerd |
|---|
| ik | zal uitkeren |
|---|
| jij | zult uitkeren |
|---|
| hij | zal uitkeren |
|---|
| wij | zullen uitkeren |
|---|
| jullie | zullen uitkeren |
|---|
| zij | zullen uitkeren |
|---|
| ik | zal uitgekeerd hebben |
|---|
| jij | zult uitgekeerd hebben |
|---|
| hij | zal uitgekeerd hebben |
|---|
| wij | zullen uitgekeerd hebben |
|---|
| jullie | zullen uitgekeerd hebben |
|---|
| zij | zullen uitgekeerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs