uitnodigen | conjugation
Felemenkçe verb 'uitnodigen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou uitnodigen |
|---|
| jij | zou uitnodigen |
|---|
| hij | zou uitnodigen |
|---|
| wij | zouden uitnodigen |
|---|
| jullie | zouden uitnodigen |
|---|
| zij | zouden uitnodigen |
|---|
| ik | zou uitgenoodigd hebben |
|---|
| jij | zou uitgenoodigd hebben |
|---|
| hij | zou uitgenoodigd hebben |
|---|
| wij | zouden uitgenoodigd hebben |
|---|
| jullie | zouden uitgenoodigd hebben |
|---|
| zij | zouden uitgenoodigd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | noodig uit |
|---|
| jij | noodigt uit |
|---|
| hij | noodigt uit |
|---|
| wij | nodigen uit |
|---|
| jullie | nodigen uit |
|---|
| zij | nodigen uit |
|---|
| ik | heb uitgenoodigd |
|---|
| jij | hebt uitgenoodigd |
|---|
| hij | heeft uitgenoodigd |
|---|
| wij | hebben uitgenoodigd |
|---|
| jullie | hebben uitgenoodigd |
|---|
| zij | hebben uitgenoodigd |
|---|
| ik | noodigde uit |
|---|
| jij | noodigde uit |
|---|
| hij | noodigde uit |
|---|
| wij | noodigden uit |
|---|
| jullie | noodigden uit |
|---|
| zij | noodigden uit |
|---|
| ik | had uitgenoodigd |
|---|
| jij | had uitgenoodigd |
|---|
| hij | had uitgenoodigd |
|---|
| wij | hadden uitgenoodigd |
|---|
| jullie | hadden uitgenoodigd |
|---|
| zij | hadden uitgenoodigd |
|---|
| ik | zal uitnodigen |
|---|
| jij | zult uitnodigen |
|---|
| hij | zal uitnodigen |
|---|
| wij | zullen uitnodigen |
|---|
| jullie | zullen uitnodigen |
|---|
| zij | zullen uitnodigen |
|---|
| ik | zal uitgenoodigd hebben |
|---|
| jij | zult uitgenoodigd hebben |
|---|
| hij | zal uitgenoodigd hebben |
|---|
| wij | zullen uitgenoodigd hebben |
|---|
| jullie | zullen uitgenoodigd hebben |
|---|
| zij | zullen uitgenoodigd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs