verbrokkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'verbrokkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou verbrokkelen |
|---|
| jij | zou verbrokkelen |
|---|
| hij | zou verbrokkelen |
|---|
| wij | zouden verbrokkelen |
|---|
| jullie | zouden verbrokkelen |
|---|
| zij | zouden verbrokkelen |
|---|
| ik | zou verbrokkeld hebben |
|---|
| jij | zou verbrokkeld hebben |
|---|
| hij | zou verbrokkeld hebben |
|---|
| wij | zouden verbrokkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden verbrokkeld hebben |
|---|
| zij | zouden verbrokkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | verbrokkel |
|---|
| jij | verbrokkelt |
|---|
| hij | verbrokkelt |
|---|
| wij | verbrokkelen |
|---|
| jullie | verbrokkelen |
|---|
| zij | verbrokkelen |
|---|
| ik | heb verbrokkeld |
|---|
| jij | hebt verbrokkeld |
|---|
| hij | heeft verbrokkeld |
|---|
| wij | hebben verbrokkeld |
|---|
| jullie | hebben verbrokkeld |
|---|
| zij | hebben verbrokkeld |
|---|
| ik | verbrokkelde |
|---|
| jij | verbrokkelde |
|---|
| hij | verbrokkelde |
|---|
| wij | verbrokkelden |
|---|
| jullie | verbrokkelden |
|---|
| zij | verbrokkelden |
|---|
| ik | had verbrokkeld |
|---|
| jij | had verbrokkeld |
|---|
| hij | had verbrokkeld |
|---|
| wij | hadden verbrokkeld |
|---|
| jullie | hadden verbrokkeld |
|---|
| zij | hadden verbrokkeld |
|---|
| ik | zal verbrokkelen |
|---|
| jij | zult verbrokkelen |
|---|
| hij | zal verbrokkelen |
|---|
| wij | zullen verbrokkelen |
|---|
| jullie | zullen verbrokkelen |
|---|
| zij | zullen verbrokkelen |
|---|
| ik | zal verbrokkeld hebben |
|---|
| jij | zult verbrokkeld hebben |
|---|
| hij | zal verbrokkeld hebben |
|---|
| wij | zullen verbrokkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen verbrokkeld hebben |
|---|
| zij | zullen verbrokkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs