vergemakkelijken | conjugation
Felemenkçe verb 'vergemakkelijken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou vergemakkelijken |
|---|
| jij | zou vergemakkelijken |
|---|
| hij | zou vergemakkelijken |
|---|
| wij | zouden vergemakkelijken |
|---|
| jullie | zouden vergemakkelijken |
|---|
| zij | zouden vergemakkelijken |
|---|
| ik | zou vergemakkelijkt hebben |
|---|
| jij | zou vergemakkelijkt hebben |
|---|
| hij | zou vergemakkelijkt hebben |
|---|
| wij | zouden vergemakkelijkt hebben |
|---|
| jullie | zouden vergemakkelijkt hebben |
|---|
| zij | zouden vergemakkelijkt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | vergemakkelijk |
|---|
| jij | vergemakkelijkt |
|---|
| hij | vergemakkelijkt |
|---|
| wij | vergemakkelijken |
|---|
| jullie | vergemakkelijken |
|---|
| zij | vergemakkelijken |
|---|
| ik | heb vergemakkelijkt |
|---|
| jij | hebt vergemakkelijkt |
|---|
| hij | heeft vergemakkelijkt |
|---|
| wij | hebben vergemakkelijkt |
|---|
| jullie | hebben vergemakkelijkt |
|---|
| zij | hebben vergemakkelijkt |
|---|
| ik | vergemakkelijkte |
|---|
| jij | vergemakkelijkte |
|---|
| hij | vergemakkelijkte |
|---|
| wij | vergemakkelijkten |
|---|
| jullie | vergemakkelijkten |
|---|
| zij | vergemakkelijkten |
|---|
| ik | had vergemakkelijkt |
|---|
| jij | had vergemakkelijkt |
|---|
| hij | had vergemakkelijkt |
|---|
| wij | hadden vergemakkelijkt |
|---|
| jullie | hadden vergemakkelijkt |
|---|
| zij | hadden vergemakkelijkt |
|---|
| ik | zal vergemakkelijken |
|---|
| jij | zult vergemakkelijken |
|---|
| hij | zal vergemakkelijken |
|---|
| wij | zullen vergemakkelijken |
|---|
| jullie | zullen vergemakkelijken |
|---|
| zij | zullen vergemakkelijken |
|---|
| ik | zal vergemakkelijkt hebben |
|---|
| jij | zult vergemakkelijkt hebben |
|---|
| hij | zal vergemakkelijkt hebben |
|---|
| wij | zullen vergemakkelijkt hebben |
|---|
| jullie | zullen vergemakkelijkt hebben |
|---|
| zij | zullen vergemakkelijkt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs