vergoddelijken | conjugation
Felemenkçe verb 'vergoddelijken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou vergoddelijken |
|---|
| jij | zou vergoddelijken |
|---|
| hij | zou vergoddelijken |
|---|
| wij | zouden vergoddelijken |
|---|
| jullie | zouden vergoddelijken |
|---|
| zij | zouden vergoddelijken |
|---|
| ik | zou vergoddelijkt hebben |
|---|
| jij | zou vergoddelijkt hebben |
|---|
| hij | zou vergoddelijkt hebben |
|---|
| wij | zouden vergoddelijkt hebben |
|---|
| jullie | zouden vergoddelijkt hebben |
|---|
| zij | zouden vergoddelijkt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | vergoddelijk |
|---|
| jij | vergoddelijkt |
|---|
| hij | vergoddelijkt |
|---|
| wij | vergoddelijken |
|---|
| jullie | vergoddelijken |
|---|
| zij | vergoddelijken |
|---|
| ik | heb vergoddelijkt |
|---|
| jij | hebt vergoddelijkt |
|---|
| hij | heeft vergoddelijkt |
|---|
| wij | hebben vergoddelijkt |
|---|
| jullie | hebben vergoddelijkt |
|---|
| zij | hebben vergoddelijkt |
|---|
| ik | vergoddelijkte |
|---|
| jij | vergoddelijkte |
|---|
| hij | vergoddelijkte |
|---|
| wij | vergoddelijkten |
|---|
| jullie | vergoddelijkten |
|---|
| zij | vergoddelijkten |
|---|
| ik | had vergoddelijkt |
|---|
| jij | had vergoddelijkt |
|---|
| hij | had vergoddelijkt |
|---|
| wij | hadden vergoddelijkt |
|---|
| jullie | hadden vergoddelijkt |
|---|
| zij | hadden vergoddelijkt |
|---|
| ik | zal vergoddelijken |
|---|
| jij | zult vergoddelijken |
|---|
| hij | zal vergoddelijken |
|---|
| wij | zullen vergoddelijken |
|---|
| jullie | zullen vergoddelijken |
|---|
| zij | zullen vergoddelijken |
|---|
| ik | zal vergoddelijkt hebben |
|---|
| jij | zult vergoddelijkt hebben |
|---|
| hij | zal vergoddelijkt hebben |
|---|
| wij | zullen vergoddelijkt hebben |
|---|
| jullie | zullen vergoddelijkt hebben |
|---|
| zij | zullen vergoddelijkt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs