vermoeien | conjugation
Felemenkçe verb 'vermoeien' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou vermoeien |
|---|
| jij | zou vermoeien |
|---|
| hij | zou vermoeien |
|---|
| wij | zouden vermoeien |
|---|
| jullie | zouden vermoeien |
|---|
| zij | zouden vermoeien |
|---|
| ik | zou vermoeid hebben |
|---|
| jij | zou vermoeid hebben |
|---|
| hij | zou vermoeid hebben |
|---|
| wij | zouden vermoeid hebben |
|---|
| jullie | zouden vermoeid hebben |
|---|
| zij | zouden vermoeid hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | vermoei |
|---|
| jij | vermoeit |
|---|
| hij | vermoeit |
|---|
| wij | vermoeien |
|---|
| jullie | vermoeien |
|---|
| zij | vermoeien |
|---|
| ik | heb vermoeid |
|---|
| jij | hebt vermoeid |
|---|
| hij | heeft vermoeid |
|---|
| wij | hebben vermoeid |
|---|
| jullie | hebben vermoeid |
|---|
| zij | hebben vermoeid |
|---|
| ik | vermoeide |
|---|
| jij | vermoeide |
|---|
| hij | vermoeide |
|---|
| wij | vermoeiden |
|---|
| jullie | vermoeiden |
|---|
| zij | vermoeiden |
|---|
| ik | had vermoeid |
|---|
| jij | had vermoeid |
|---|
| hij | had vermoeid |
|---|
| wij | hadden vermoeid |
|---|
| jullie | hadden vermoeid |
|---|
| zij | hadden vermoeid |
|---|
| ik | zal vermoeien |
|---|
| jij | zult vermoeien |
|---|
| hij | zal vermoeien |
|---|
| wij | zullen vermoeien |
|---|
| jullie | zullen vermoeien |
|---|
| zij | zullen vermoeien |
|---|
| ik | zal vermoeid hebben |
|---|
| jij | zult vermoeid hebben |
|---|
| hij | zal vermoeid hebben |
|---|
| wij | zullen vermoeid hebben |
|---|
| jullie | zullen vermoeid hebben |
|---|
| zij | zullen vermoeid hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs