vernemen | conjugation
Felemenkçe verb 'vernemen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou vernemen |
|---|
| jij | zou vernemen |
|---|
| hij | zou vernemen |
|---|
| wij | zouden vernemen |
|---|
| jullie | zouden vernemen |
|---|
| zij | zouden vernemen |
|---|
| ik | zou vernomen hebben |
|---|
| jij | zou vernomen hebben |
|---|
| hij | zou vernomen hebben |
|---|
| wij | zouden vernomen hebben |
|---|
| jullie | zouden vernomen hebben |
|---|
| zij | zouden vernomen hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | verneem |
|---|
| jij | verneemt |
|---|
| hij | verneemt |
|---|
| wij | vernemen |
|---|
| jullie | vernemen |
|---|
| zij | vernemen |
|---|
| ik | heb vernomen |
|---|
| jij | hebt vernomen |
|---|
| hij | heeft vernomen |
|---|
| wij | hebben vernomen |
|---|
| jullie | hebben vernomen |
|---|
| zij | hebben vernomen |
|---|
| ik | vernam |
|---|
| jij | vernam |
|---|
| hij | vernam |
|---|
| wij | vernamen |
|---|
| jullie | vernamen |
|---|
| zij | vernamen |
|---|
| ik | had vernomen |
|---|
| jij | had vernomen |
|---|
| hij | had vernomen |
|---|
| wij | hadden vernomen |
|---|
| jullie | hadden vernomen |
|---|
| zij | hadden vernomen |
|---|
| ik | zal vernemen |
|---|
| jij | zult vernemen |
|---|
| hij | zal vernemen |
|---|
| wij | zullen vernemen |
|---|
| jullie | zullen vernemen |
|---|
| zij | zullen vernemen |
|---|
| ik | zal vernomen hebben |
|---|
| jij | zult vernomen hebben |
|---|
| hij | zal vernomen hebben |
|---|
| wij | zullen vernomen hebben |
|---|
| jullie | zullen vernomen hebben |
|---|
| zij | zullen vernomen hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs